Tytuł: Białogłowe rymy
Autor: Kuropatnicka Joanna
Tagi: Bóg, sens
Epoka:
W ciemności się zapadam
a ciemność się rozpada
na powierzchnię światła daję nura
lecz jasność jak to jasność
staje się ponura
uciekam więc w szarości
czcionek farb miłosnej codzienności
lecz gdzie indziej lepiej mi być może
niż przy Tobie Miłościwy Boże ?
Losowe utwory:
Kolejny raz zawiodłam Cię, Panie.
Nie znalazłam ścieżki,<... Więcej
Żyję , nie widząć gwiazd
mówię nie rozumiejąc słów
cze... Więcej
Otuleni miłością
W wielkim pokoju
Bez okien
I bez w... Więcej
Jestem liściem jesiennym
samotna, opuszczona,
me myśli... Więcej
***
Chcę wreszcie poczuć
czułość, troskę,
miłość?