Tytuł: Stary Dąb
Autor: Twardowski Robert
Tagi: dąb, przemijanie, trwałość, ojciec, grzech
Epoka:
Stary dąb
Tysiące lat krwawych wojen.
Stary jak świat
Jak Bóg, co go stworzył,
jak człowiek, co go niszczy.
Stary dąb
Nic po za nim
Milczy jak grób
Schronieniem jest dla dusz zbłąkanych,
Co nocą wychodząć z ukrycia
płaczą nad ludźmi i wyją do księżyca:
'nie powtarzajcie naszych błędów'
Stary dąb
Ojcem dla dzieci Pandory
Po ojcowsku zmartwiony,
że nie ma już miejsca
Losowe utwory:
Późna jesień: Mój sąsiad - Myślę o tym, jak żyje. Więcej
Niebo złote ci otworzę, w którym ciszy biała nić jak ogrom... Więcej
Gdy cię nie widzę, nie wzdycham, nie płaczę, Nie tracę zmys... Więcej
Poszarzało niebo i słońce schowało sięza chmurami.
To kol... Więcej
Ona już śpi jest syta będzie trawiła własną wszędobylskoś... Więcej