Tytuł: Sonet XI
Autor: Parzęcki Karol
Tagi: Miłość
Epoka:
Czuję się jak rozpalony ogień bladoczerwony,
który każdego dnia czystą polewany wodą,
Tęskni me serce za panną piękną i młodą,
Która czyniła świat szary taki kolorowy.
I cóż z tego że niepewność w mym sercu gości,
Jeżeli ja kochać chcę i być kochanym pragnę.
Choć wiem że w bitwie krwawej tej polegnę,
Jednak walczę nim w proch obrócą się me kości.
I cóż mi z honoru i odwagi,
Miłość przezwycięży szale wagi,
Kocham cierpieć z mej miłości...
Im więcej łez z mych oczu spłynie,
W tym piękniejszej obudzę się krainie,
Gdzie me oko pieścić będzie urok niewieści...
Losowe utwory:
Rozchyl miłością skraj mego serca
pieknem twych słów ocza... Więcej
Jestem cieniem.... zło siedzi we mnie...
potęguje...wzmag... Więcej
dziś obserwowałam ludzi
nawet teraz troche żałuję
po c... Więcej
Będę Cię kochać po cichu miłością niespełnioną Będę Cię ko... Więcej
Źle ukierunkowana złość,
Nudzący spokój
Wywołuje agres... Więcej