Tytuł: Cebula
Autor: Szymborska Wisława
Tagi:
Epoka:
Co innego cebula.
Ona nie ma wnętrzności.
Jest sobą na wskroś cebula
do stopnia cebuliczności.
Cebulasta na zewnątrz,
cebulowa do rdzenia,
mogłaby wejrzeć w siebie
cebula bez przerażenia.
W nas obczyzna i dzikość
ledwie skórą przykryta,
inferno w nas interny,
anatomia gwałtowna,
a w cebuli cebula,
nie pokretne jelita.
Ona wielekroć naga,
do głębi itympodobna.
Byt niesprzeczny cebula,
udany cebula twór.
W jedej po prostu druga,
w większej mniejsza zawarta,
a w następnej kolejna,
czyli trzecia i czwarta.
Dośrodkowa fuga.
Echo złożone w chór.
Cebula, to ja rozumiem:
najnadobniejszy brzuch świata.
Sam się aureolami
na własną chwałę oplata.
W nas - tłuszcze, nerwy, żyły,
śluzy i sekretności.
I jest nam odmówiony
idiotyzm doskonałaości.
Losowe utwory:
Roztrzepane koncowki slonca przetrzepane przez wiatr ogoloco... Więcej
Krwiopijcza Hybryda w czerwonawym świetle Tuszuje swe lico ... Więcej
Brzechwa Jan, pierwotnie Jan Lesman (1900-1966), polski poet... Więcej
Woroszylski Wiktor (1927-1996), poeta i prozaik. Studiował f... Więcej
Raz jeden mały kotek - drugiemu złośliwie , Z miseczki wypi... Więcej