Tytuł: SpowiedĽ
Autor: Kierpiec Grzegorz
Tagi:
Epoka:
Panie Ty znasz moje my?li, powiedz mi jak ja my?lę.
Otwórz mnie przed sob?, bo sam siebie nie rozumiem.
To jestem ja, a jednk nie ja - obcy.
Żyj?c kłamstwem nie żyję, a może to krzyż?
W otchłani mroku i rozpamiętywań
Ocal nadzieję, która we mnie jest.
Na dnie rozpaczy ?wiatło idealizmu mego
Jestem tym kim nie jestem, wszak nie jestem.
Panie, Ty wiesz, że Cię kocham, Ty wszystko wiesz.
Trudna jest ta miło?ć, którz j? może nie?ć?
Kochać to szczę?cie, inaczej to rozpacz.
Nie rozumiem? Nie kocham? Rozpaczam?
Panie ja chyba Ciebie nie rozumiem.
Kocham, a rozpaczam.
Nie rozumiem Ciebie czy raczej siebie?
To jest mój krzyż, który chciałem
Stygmat prawdy? raczej kłamstwa wewn?trz duszy
Vade recte satana
Wtrwać do końca, kocham, nie muszę
Wzajemna miło?ć do?wiadczana.
Miło?ci jedyna nie widzę Cię, jednak czuję.
Nie rozumiem, jednak ufam.
Czy to jest wiara, czy próba zbawiania?
Losowe utwory:
Życie to pociąg,
Co gna po szynach.
Czy on gdzieś staj... Więcej
Już zamiast mózgu mam płonącą róże Chirurg, co sprawił, chy... Więcej
Jakie śmieszne te litery
Ta ma laskę a ta brzuch
A... Więcej
męka miłości
nieodwzajemnionej
przytłacza mnie
cora... Więcej
Śmierć (Kto widział od takiego słowa zaczynać wiersz Nie l... Więcej